Gezondheidszorg
Veranderingen in het basispakket met ingang van 1 januari 2012
Stoppen met roken programma
Het "Stoppen met roken" programma verdwijnt uit het basispakket. Dat betekent dat de kosten van ondersteunende geneesmiddelen niet meer worden vergoed uit het basispakket.
Maagzuurremmers
Maagzuurremmers voor kortdurend gebruik, in tablet- of capsulevorm, worden uit het basispakket geschrapt. Mensen moeten deze vanaf 2012 zelf betalen. Oók als deze middelen voorgeschreven zijn door een arts. Er zijn uitzonderingen: maagzuurremmers voor chronisch gebruik (langer dan 6 maanden) die voorgeschreven zijn door een arts of maagzuurremmers in injectievorm blijven in het basispakket.
Dieetadvisering
In het basispakket van de Zorgverzekeringswet worden nu maximaal 4 uren dieetadvies op jaarbasis vergoed. Met ingang van 2012 wordt die vergoeding geschrapt. Dieetadvies komt dan voor eigen rekening of voor rekening van de aanvullende verzekering. Voor mensen die lijden aan COPD, diabetes of die een vasculair risico hebben, geldt een uitzondering.
Fysiotherapie
Het aantal behandelingen dat verzekerden van 18 jaar en ouder zelf moeten betalen, gaat omhoog van 12 naar 20. Een aantal aandoeningen van de ‘chronische lijst’ wordt met ingang van 1 januari 2012 niet langer vergoed.
Curatieve Geestelijke GezondheidsZorg (GGZ)
De eigen bijdrage voor een bezoek aan een psycholoog wordt vanaf 1 januari 2012 20 euro per consult (was 10 euro). Maximaal 5 consulten worden vergoed (tot 2012 8). Voor meer complexe psychische zorg, de tweedelijns-ggz, moet vanaf 2012 een eigen bijdrage per kalenderjaar worden betaald: 100 euro voor behandelingen tot 100 minuten en 200 euro voor behandelingen vanaf 100 minuten. Voor verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis wordt vanaf de tweede maand 145 euro per maand in rekening gebracht.
Aanpassingsstoornis uit het basispakket
De behandeling van aanpassingsstoornissen (psychische stress bij belangrijke gebeurtenissen) gaat uit het basispakket.
Zorgtoeslag
Het kabinet verlaagt via een stapsgewijze verhoging van de normpercentages in vier jaar tijd de zorgtoeslag. Het normpercentage is het percentage van het inkomen dat een huishouden zelf aan zorg moet betalen. Dit is een maatregel die alle gebruikers van de zorgtoeslag betreft. Om de gevolgen voor de lagere inkomens zo beperkt mogelijk te houden, wordt verder het afbouwpercentage jaarlijks verhoogd. Dit betekent dat hogere inkomensgroepen bovenop de korting die voor iedereen geldt minder recht op zorgtoeslag krijgen.
